Morning Forest

Morning Forest aka Nose Up Bottom Down - RAT 027

Morning Forest - Bruno Vansina Orchestra

 

Bruno Vansina Orchestra
Personnel
Bruno Vansina (alto saxophone), Christian Mendozza (piano), Bert Cools (guitar), Stefan Lievestro (bass), Teun Verbruggen (drums)

Personnel on tracks 1,2,4,5,7
Malik Mezzadri (flute), John Ruocco (clarinet & tenor saxophone), Kristien Cueppens (oboe), Kensuka Taira (bassoon), Bart Indevuyst (french horn), Steven Dellanoy (tenor saxophone), Wietse Meys (tenor saxophone & clarinet), Carlo Nardozza (trumpet), Jeroen Van Malderen (trumpet & flugelhorn), Frederik Heirman (trombone), Tom Verschoren (trombone, bass trombone & euphonium), Kobe Proesmans (percussion on tracks 2, 4, 5)

1. Dark Night (10:31)
2. Fiesta Festivo (12:31)
3. Morning Forest aka Nose Up Bottom Down (5:21)
4. Ploink (11:31)
5. Groove Along (13:09)
6. Symphony Of The Fried Bananas (8:45)
7. Bike Insprivation (11:11)

All songs written by Bruno Vansina.
Tracks 1, 5, 7 arranged by Dree Peremans.
Track 2 arranged by Bruno Vansina and Dree Peremans.
Track 4 arranged by Bruno Vansina.

Recorded by Walter de Niel on January 29, 30 & 31, 2014 at Studio Toots, VRT, Brussels.
Mixed by Walter de Niel and Bruno Vansina on February 18, 19, 20, 21 & March 5, 2014 at Studio Toots, VRT, Brussels.
Mastered by Uwe Teichert on March 27 at Elektropolis, Wemmel.
Artwork by Bruno Vansina and Katrien Vandergooten.
Additional artwork and layout by Afreux, Antwerpen.

Coproduction for Klara: Marc Weyts.
With the support of the Flemish Government.

 

 

Press
 

Jan-Jakob Delanoye, Kwadratuur, 12 augustus 2014.

Dat Vansina geruggensteund wordt door ongeveer vijftien man, maakt flexibiliteit en lichtheid overigens niet onmogelijk. Opmerkelijk is hoezeer de strakke arrangementen zich swingend verweven met de improvisaties, waardoor solisten als Malik Mezzadri zich meteen ook van hun meest geïnspireerde kant kunnen laten zien. Een langzaam ontwakend beestenbos? Ja, één dat hymnes voortbrengt, maar tegelijk vriendelijk uitnodigt tot een gezamenlijk moment grooven.

Lees meer ...

 

Dave Lynch, Allmusic.com, August 2014.

The often stunning 2014 Rat Records album Morning Forest aka Nose Up Bottom Down -- credited to the Vansina Orchestra -- falls squarely on the saxophonist's creative jazz side, but on a comparatively massive scale. Here, the Vansina Quartet has expanded into a five-piece -- with leader/composer Vansina on alto, drummer Teun Verbruggen, pianist Christian Mendozza, guitarist Bert Cools, and bassist Stefan Lievestro -- augmented by an 11-piece grouping of horns and reeds arranged by Dree Peremans (and with percussionist Kobe Proesmans added on three tracks). With composition titles including "Ploink" and "Symphony of the Fried Bananas," one might expect the Vansina Orchestra to plow some of the same sometimes oddball Zappa-influenced turf as Vansina's Demons of Shame outfit or Peter Vermeersch's Flat Earth Society big band, to which the saxophonist has contributed for years. But Vansina clearly had something else in mind for his own large ensemble. Instead, Morning Forest takes inspiration from the likes of Gil Evans and Charles Mingus, sweeping the listener along through the multi-layered arrangements and deep color palette of five spacious full-orchestra compositions in the ten- to 13-minute range.

Lees meer ...

 

Claude Loxhay, Jazzaroundmag.com, Juin 2014.

Les sept thèmes de l’album ont été composés par Bruno Vansina et arrangés par lui et/ou par Dree Peremans, le tromboniste de Rebirth Collective. Les arrangements utilisent, avec un sens sophistiqué de l’orchestration, toute la palette sonore de la formation, avec cuivres, anches et bois (Dark Night). Tantôt, la musique peut prendre des allures latinos avec les percussions colorées de Kobe Proesman (Fiesta Festivo) ou, tantôt, se teindre de colorations plus ténébreuses (Groove Along). Bruno Vansina, avec sa sonorité tranchante à l’alto, reste le principal soliste avec Magic Malik (flûte et voix, notamment sur Ploink, Fiesta Festivo ou Groove Along), mais on peut aussi entendre de beaux solos de clarinette (John Ruocco sur Dark Night), de ténor et trompette (Fiesta Festivo). La guitare de Bert Cools, avec ses effets électro-acoustiques, donne de chatoyantes colorations à l’ensemble et Christian Mendoza montre toute sa fougue, en particulier sur Morning Forest et Bike Insprivation. Bref, une belle réussite pour un projet original et ambitieux que l’on pourra découvrir en live au prochain Jazz Middelheim, le 15 août. A bon entendeur…

Lees meer ...

 

Karel van Keymeulen, de Standard, 18 juni 2014.

"Vasnina slaagt in een krachttoer. Zijn Orchestra speelt met zwier muziek vol leven, enige tegendraadsheid en spanning."

Lees meer ...

 

Marcien, Rootstime, juni 2014

"... ontwaar je in de zeven wisselende composities hier en daar Braziliaanse of Afrikaanse echo’s, zoals bij ‘Fiesta Festivo’ waarin vrolijkheid overheerst met de drum en sax als het ware in een chaotische dans. Of het uitdagende ‘Ploink’, wild en bevrijdend, met drumroffels waarin de fluitist exotische vogels lijkt te evoceren! Het maakt dat de composities een mondiale reikwijdte krijgen met veel afwisseling: bespiegelend, wiegend, mysterieus, disharmonisch of gepijnigd. Het intrigerende ‘Groove Along’ doet moerassig aan alsof dichte vegetatie zich een weg naar het licht wil zoeken terwijl op het kakofonische ‘Symphony Of The Fried Bananas’ boomwortels naar dieper houvast lijken te tasten."

Lees meer ...

 

 

 

 

 

 

Morning Forest - de Standard

Rootstime.be, juni 2014 door: Marcie (op www.rootstime.be)

Altsaxofonist Bruno Vansina is voornamelijk bekend door De naam van jazzmuzikant Bruno Vansina kan in verschillende settings opduiken, zoals in de ‘Flat Earth Society’ band, het trio Vansina/Verbruggen/Gudmunsson, het kwartet/kwintet Bruno Vansina en soms in de Brussels Jazz Orchestra. Een enkele keer ook in de formatie van ‘El Tattoo Del Tigre’. Aan veelzijdigheid dus geen gebrek! Zijn opleiding als jazzmuzikant vervolmaakte hij aan het conservatorium en vooral als saxspeler onderscheidt hij zich in het jazzwereldje. Op dit album, opgenomen in studio Toots op de VRT wordt het kwintet aangevuld met een heus orkest waarin een elftal blazers en de fluitist Malik Mezzadri. Carlo Nardozza is een van de trompettisten en Vansina’s leraar, John Ruocco, speelt tenorsax en klarinet. Het kerngroepje bestaat, behalve altsaxofonist Vansina verder nog uit pianist Christian Mendozza, gitarist Bert Cools, bassist Stefan Lievestro en drummer Teun Verbruggen. Samen met deze laatste richtte Vansina trouwens dit label op.

De zeven composities zijn allen van de hand van Vansina en hebben een wisselende emotionele gelaagdheid of klankkeur. Trombonist Dree Peremans, bekend van het ‘Rebirth Collective’, zorgde voor de arrangementen naast Bruno zelf. De invloeden lijken van overal te komen aangewaaid: van Steve Coleman en Wayne Shorter tot zelfs Frank Zappa en Ravel. Ook ontwaar je in de zeven wisselende composities hier en daar Braziliaanse of Afrikaanse echo’s, zoals bij ‘Fiesta Festivo’ waarin vrolijkheid overheerst met de drum en sax als het ware in een chaotische dans. Of het uitdagende ‘Ploink’, wild en bevrijdend, met drumroffels waarin de fluitist exotische vogels lijkt te evoceren! Het maakt dat de composities een mondiale reikwijdte krijgen met veel afwisseling: bespiegelend, wiegend, mysterieus, disharmonisch of gepijnigd. Het intrigerende ‘Groove Along’ doet moerassig aan alsof dichte vegetatie zich een weg naar het licht wil zoeken terwijl op het kakofonische ‘Symphony Of The Fried Bananas’ boomwortels naar dieper houvast lijken te tasten.

Je krijgt de indruk dat de jazzimprovisaties telkens weer je verbeelding in gang willen zetten. Het suggestieve ‘Dark Night’ bijv. komt over als een symfonische fantasie waarbij je je zowel een filmscenario als een choreografische uitvoering kan inbeelden. Het samenspel, opbotsen of de interactie tussen bas, percussie, piano, hobo, klarinet, fagot, bugel, trompet, trombone, bashoorn maakt dat je meebeweegt op het ritme en in de mood van het orkestraal jazzgebeuren. De alomtegenwoordige drum fungeert daarbij als de hartslag van het orkest. Niet verwonderlijk dus dat Verbruggen door Vansina geëerd wordt als de ‘most lovely guy on this planet’, een eigenschap die drummers vaak gemeen hebben. Ook de artistieke afwerking van het hoesje is fantasievol zodat dit gelaagd werkstuk, licht gekruid met humor, je in alle opzichten deelgenoot maakt aan het avontuurlijk universum van het vijftal en bij uitbreiding van het voltallig orkest.

gva
de morgen